Niechciane myśli samobójcze są sygnałem cierpienia i potrzeby wsparcia — nie powodem do potępiania siebie. Samo pojawienie się myśli nie oznacza, że człowiek świadomie wybrał działanie. Jeśli szukasz odpowiedzi także z perspektywy wiary, możesz porozmawiać z zaufanym duchownym, równolegle korzystając z pomocy psychologicznej lub medycznej.
Gdzie szukać pomocy teraz?
- 112 — gdy istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub obawiasz się, że możesz zaraz zrobić sobie krzywdę.
- 116 123 — bezpłatne, całodobowe wsparcie dla dorosłych; dostępny jest także kontakt przez 116sos.pl.
- 800 70 2222 — Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym; szczegóły na centrumwsparcia.pl.
Co możesz zrobić poza telefonem?
Powiedz zaufanej osobie wprost, co się dzieje, i poproś, żeby z Tobą została. Jeśli obawiasz się o swoje bezpieczeństwo, odsuń się od rzeczy, którymi można zrobić sobie krzywdę, oraz skorzystaj z pilnej pomocy. Nie musisz najpierw rozstrzygać wątpliwości religijnych ani czekać, aż sytuacja stanie się „wystarczająco poważna”.
Czy rozmowa z duchownym wystarczy?
Może przynieść wsparcie, ale nie zastępuje opieki nad zdrowiem psychicznym. Psycholog, psychiatra lub lekarz rodzinny mogą pomóc ustalić dalsze kroki. Prośba o pomoc nie jest oznaką słabości.